Sevgi, Chat, Kameralı Sohbet, Sevgi Sözleri, Güzel sözler, Aşk sözleri, chat odaları

CHat Odası na Giriş İçin Chat e Tıklayın

Çanakkale
Çanakkale’nin toprağı kokuyor
Atatürk bu topraklarda yaşıyor
Nerdesin Atam
Allah’a emanet ettik ÅŸehitlerimizi
Kaderleri böyleymiş meğer
KurÅŸunlara yenilmekmiÅŸ
Aç gözlerini Atam
Liman Liman dolaştık
Ellerimizle savaştık
Bu güzelim yurdu yeni nesle bıraktık

Çanakkale Şehitlerine ;

Onsekiz Mart günü tarihe geçti,
Bir destan yazıldı Çanakkale’de!
Onbinlerce düşman Ceddime hiçti,
Bir destan yazıldı Çanakkale’de!

İngiliz yurduma göz dikmiş meğer,
Fransız halkıma hiç vermez değer,
Türk Milleti buna boyun mu eğer?
Bir destan yazıldı Çanakkale’de!

Hileyle anzak’ı sürerler öne,
Dualar ediyor Fatmayla Döne!
Kurşunlar yağıyor hemen her yöne,
Bir destan yazıldı Çanakkale’de!

Soluyormuş düşman öfke burnunda,
Bırakmaz Bayrağı süngü karnında!
Mehmetçik And içmiÅŸ Arıburnu’nda,
Bir destan yazıldı Çanakkale’de!

Bir gülle yolladı Mehmet Onbaşı,
Düşman gemisini sardı telaşı,
Sorraım size; bu neyin savaşı?
Bir destan yazıldı Çanakkale’de!

Bitse de rengarenk ot çayırında,
Şehitler yatıyor bak bayırında!
Anafartalar’da, Conkbayırı’nda,
Bir destan yazıldı Çanakkale’de!

Geçmez vatanından, geçer aşından,
Vurulmuş yatıyor Ya Rab başından!
‘Åžehittir’ yazıyor mezar taşından!
Bir destan yazıldı Çanakkale’de!

Abbas YURT
……………

Çanakkale Sevdası

Bin dokuzyüz on beşti. Sanki zaman durmuştu,
Denizin mavisinde, bulutlar kararmıştı
Çanakkale ufkunu bir toz duman sarmıştı

Akıbeti belliydi gelmişti bile bile
Binlerce şehidimin makberi Çanakkale.

Tekbirlerle çınlarken vatanın dağı taşı
Dağıttı bulutları Türk’ün iman güneÅŸi
Bulunur mu cihan da Türk’ün baÅŸka bir eÅŸi

Hiç karşı durulmazdı, bu kuret-i celâle
Binlerce şehidimin makberi Çanakkale.

Tüfekten toptan güçlü, yiğitlerin bakışı
Gemileri batıran, yüreklerin atışı
Bir yıldırım düşmesi, bir şimşeğin çakışı

Mevziler barut barut, düşman girdi menzile
Binlerce şehidimin makberi Çanakkale.
Bizimleydi Fatihler, Ak Åžemsettin bizimle
Ufuklar aydınlandı, parlayan süngümüzle
Karşı durduk düşmana, iman ile azimle

Birlik olmuÅŸ milletim, verilmiÅŸti el ele
Binlerce şehidimin makberi Çanakkale.

O günler kükremenin erkekçesi, mertçesi
Bugün se Çanakkale cennetin bir parçası
Şehitlerin kanıyla sulandı her parçası

Şahinsırtı, Cönkbayır, Arıburnu, Kumkale
Binlerce şehidimin makberi Çanakkale.

Bayrağın dalga dalga açıldığı tepeler
Şahadet şertebitin içildiği tepeler
Yedi renk çiçek sunar, yatıldığı tepeler

Erzincan’lı Mehmede; Koçhisarlı Kemale
Binlerce şehidimin makberi Çanakkale.
Ey binlerce ÅŸehide makber olan topraklar
SevdiÄŸini kefensiz kucaklayan topraklar
Bu aşk ile durmadan dalgalanır bayraklar

Yıldızların sevdası, bayraktaki hilâle
Binlerce şehidimin makberi Çanakkale.

Şehitsiz bir milletin vatanı vatan olmaz
Hoyratlar anlayamaz, imansızlar bilemez
Velhasılı geçilmez ‘Çanakkale Geçilmez’

Bir konuÅŸsa anlatsa, dile gelse bir hele
Binlerce şehidimin makberi Çanakkale.

Hikmeti der şu küffar anlasın gayri bizi
Çağlar boyu bizimle nizam buldu yer yüzü
Türk’e karşı durulmaz, unutmayın bu sözü

Adı Türk’tür, soyu Türk. Yol ezelden ebede
Binlerce şehidimin makberi Çanakkale.

zafer türküsü

Yaşamaz ölümü göze almayan,
Zafer, göz yummadan koşana gider.
Bayrağa kanının alı çalmayan,
Gözyaşı boşana boşana gider!

Kazanmak istersen sen de zaferi,
Gürleyen sesinle doldur gökleri,
Zafer dedikleri kahraman peri,
Susandan kaçar da coşana gider.

Bu yolda herkes bir, ey delikanlı,
Diriler şerefli, ölüler şanlı!
Yurt için dövüşen başı dumanlı,
Her zaman bu ÅŸandan, o ÅŸana gider.

Faruk Nafiz ÇAMLIBEL
…………………

kahraman çanakkale

Taşı, toprağı şehit kanı
Feda ettiler kendi canlarını
Kurtarmak için bu vatanı
Bu aziz yurdun evlatları

“Çanakkale geçilmez.” dediler
Düşmanı Gelibolu’da yendiler
Kadın kız cephane çektiler
Allah Allah diye nida ettiler

Mehmetçik gider savaş eli kınalı
Kurban etti vatana bu canını
Yamyamlar çalıyor savaş tamtamı
Bilmiyorlar Türk askerini imanını

Ocean gemisi tabyaları yıkıyor
ON altı şehit yirmi dört yaralı bırakıyor
Seyit Çavuş lahavleyi çekiyor
Ocean’ı bacasından batırıyor

Onbinler yatıyor Çanakkale’de
Savaştı düşmana karşı çetince
Conkbayırı,Anafartalar,Seddülbahir
Döktüler ebediyyen düşmanı denize

Yeni Eklenen Çanakkale Şiirleri

Kısa Çanakkale Şiirleri

Çanakkale Destanı Çanakkale Bir Yolcuya 18 mart Çanakkale

18 mart çanakkale Şiirleri

Enginari,patatsesi, karnibahari haslarsin.
Domatesi,hIyari,marulu, salataya dograrsin.
Soganla, biberleri ince kiyarsin.
meyve,Sebze ile saglikli doyarsin.

Elmayi, havuclari ye soymadan.
Bezelyeyi, baklayi, ayir kabugundan.
Patlicanlari, kabaklari cok kizartmadan.
Yersin afiyetle, midene oturtmadan.

Sarmisagi,maydanozu kurutma.
ihlamuru,naneyi ic sogutma.
Kusburnu,cay, tarcini,yudumla.
insanlara,cogu sifa, sakIn unutma.

kavun,Karpuz,kiraz,yazin yenir.
armut,ayvay,hurmayida kemir.
Seftali,kayisi,üzüm, arkasindan gelir.
ilacin,faydasini bize verir.

Muz,nar,incir,dut acaip.
Kivi.ananas.avokado garip.
Coklarinin adi bilinmez, ismi gaip.
Hepside faydali, vitaminlere sahip.

Kisin tezgahlar, mandalin, portakal doluyor,
Yedikce gripten, nezleden bizi koruyor,
Besir DEMIR dogrusunu yaziyor,
Hekimle, doktorlar, tavsiye ediyor.

“Anne Şiirleri

• ANNE

Besledin, büyüttün, kol-kanat gerdin,
Ömründen kıymetli zamanlar verdin,
Her zaman ben oldum en büyük derdin,
Üstümde emeğin büyüktür annem..
Uykuyu terk ettin, ben uyanınca,
Başımda bekledin, hastalanınca,
Göz yaşı akıttın, canım yanınca,
Üstümde emeğin büyüktür annem..
Cennet ayağına Hakk’tan serilmiş,
Böyle güzel rütbe sana verilmiş,
Anaya isyânkâr evlad yerilmiş,
Üstümde emeğin büyüktür annem…
M. Engin KARATAY

• ANNEM

ANNE Ilk kundağın Ben oldum, yavrum;
ilk oyuncağın Ben oldum.
Acı nedir Tatlı nedir, bilmezdin
Dilin damağın Ben oldum. Elinin ermediği,
Dilinin dönmediği Çağlarda, yavrum Kolun kanadın Ben oldum,
Dilin dudağın Ben oldum.
Belki kıskanırlar diye Gördüklerini,
Sakladım gözlerden Gülücüklerini..
Tülün duvağın Ben oldum!
Artık isterlerse adımı Söylemesinler bana ‘Onun Annesi’ diyorlar.
. Bu yeter sevgilim, bu yeter bana!
Bir dediğini iki Etmiyeyim diye öyle çırpındım ki Ve seni öyle sevdim,
sana O kadar ısındım ki Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim Gün oldu kırdın, İncinmedim;
Ilk oyuncağın Ben oldum, yavrum Son oyuncağın Ben oldum..
Layık değildim, Layık gördüler, Annen oldum yavrum, Annen oldum!
Arif Nihat ASYA

• Anne

Hakkın ödeşilmez,
eşin bulunmaz Beni ak sütünle besledin anne
. Şefkatin bir şeyle satın alınmaz Kulağıma ninni söyledin anne
. Ne kadar tatlıydı gel yavrum derken
Seyrederdi mışıl mışıl uyurken
Elinde avcunda hiç bir şey yokken
Giydirdin, kuşattın, süsledin anne.
Bu gece rüyamda yaktın özümü,
Şahballı’yım tutamadım sözümü
Okşadın saçımı, öptün yüzümü,
Başımı göğsüne yasladın anne…

•Anne

Bahar geldi, göçmen kuşlar uçuştu,
Gelip bahçenize kondu mu anne?
Dilimden bir selam alıp ta geçti,
Selamımı size sundu mu anne?
Çok bekledim, haber gelmedi sizden,
Bahar geldi, hasret gitmez içimden,
Ne arayan oldu beni, ne soran
Ağladım sesimi duydun mu anne?
Düşerim yollara, kimse tutmaz elimi,
Hasretin kederi büktü belimi,
Anlatsam da anlamazlar dilimi,
Seslendim, sesimi duydun mu anne?

• Annemle Hasbihal

Anne, zannetme ki günler geçti de,
DeÄŸiÅŸti evvelki hissim gitgide!
Bir hırçın çocuğum, değişmez huyum;
Seneler geçse de ben yine buyum!
Senden umuyorum teselli yine!
Bugün şefkatine, muhabbetine
Zanneder misin ki yok ihtiyacım?
Belki eskisinden daha muhtacım!
Dünyanın tükenmez kederlerinden
Kalbim kırılsa da böyle derinden,
Hayatım büsbütün ye’se kapılmaz
. Teselli bulurum içimden biraz.
O derin sevgini hatırlarım da!
Her gece hıçkıran dudaklarımda,
Hasretle anılan senin adın var.
Beni aldatmadı, sevdi daima!
Gittikçe ruhumu saran bu humma
BaÅŸka sevgilerden yadigar, anne!
Sevmeyen sevenden bahtiyar, anne!
Sorma ki başımdan çok şey geçti mi?
Ah, eğer anlatsam sergüzeştimi!
Nasıl terk edildim, nasıl atıldım;
Anne aldatıldım, ah aldatıldım,
Belki her zamandan fazla severken.
Bir lahza bahtiyar olayım derken,
Bilmezsin kaç gece böyle ağladım!
Şimdi tecrübem var, artık anladım:
Aşk, o bir masalmış, yalanmış meğer!
Seven bir kalp için sığınacak yer
Yalnız o kucakmış, yalnız o dizmiş..
İnsanlar ne kadar merhametsizmiş…